Handos


Tipi:

Doğal

Derinlik:

33 m.

Uzunluk:

1050 m.

Sıcaklık:

-

Fauna:

-

Döşeme Malzemesi:

-

Kontaklar:

-


Jeoloji:

-

Notlar:

-

Bulan (Tarih):

MTA (-)

Araştırma:

1966 yılında T. Aygen ile Fransız-İngiliz ekipleri araştırmıştır. Yatay bir sifon 60 m'ye kadar İngilizler tarafından 1968 öncesi araştırılmış ve sifonun devam ettiği belirtilmiştir [Chabert 1968:15]. 1980 yılında ise MTA tarafından araştırılıp; haritası çizilmiştir. Daha sonra 'Manavgat 92' araştırmalarında mağaranın girişine yakın; 60 m uzunluğunda 18 m derinliğinde bir sifon dalınarak geçilmiştir. Sifondan sonra bir kalsit duvarı aşmak ve sonra daralan bir bölgeyi kırmak gerekmiştir. Sonlara doğru tekrar (yaklaşık 1050 m'de) çamurun arttığı bir bölgede sifonla karşılaşılmış ve dalarak geçmek denenmiş ama başarılı olunamamıştır. Mağaranın bu bölüme kadar olan kısmının haritası çizilmiştir [Manavgat 92:117-121].

Morfoloji:

Bu mağara içinde 40-50 m derinde bulunan su; yağışlı mevsimlerde yükselip mağara ağzından taşarak bir dere halinde Manavgat Çayı'na karışmaktadır. Bilimsel olarak böyle basınçla yükselerek sifonlu çıkan membalara Fransızca'da "Vaucluse"; dilimizde "vaklüz tipi memba" denir. Oldukça büyük bir bölgenin suyunu boşaltan bir karst sisteminin bitiminde bulunan bu mağara içindeki sifon geçilebildiği takdirde; çok önemli bir mağara ile karşılaşılacağı T. Aygen tarafından tahmin edilmiştir.

Arkeoloji:

-

Efsaneler:

-


Kaynak Yok

Gözlemler 0

Gözlem Yok